Van mij hier geen nieuwe logs meer.

Thursday Challenge: FRIENDS (Gatherings, Parties, Time Together, Sharing,…)

I.M. of a little precious girl … we send her balloons on her birthday.

Beelden van de ziel

Als ik hxe9xe9l goed had opgelet -nog meer dan anders, want met een Spanjool is het altijd opletten-, dan had ik niet zo lang hoeven wachten op de dame. Ik kon aan het loopje zien dat ze vanmiddag besloot geheel en al haar eigen ding te doen. Nu weet ik dat dat 'eigen ding' eigenlijk nooit langer duurt dan een drents kwartiertje. Ons kent ons. Zoiets. Vanmiddag echter nam ze me te grazen met dat 'eigen ding'. De struiken in en jawel, ik hoorde de jachtblaf. Kalm blijven en rustig doorlopen, ze komt me wel achterna. Dacht ik.

Nou, mooi niet dus. Izzy d'r jachtinstint werkte op volle toeren… ze had blijkbaar een konijn geroken die ze maar niet kon vangen (gelukkig). Doorlopen hielp niet, en haar proberen te vangen ook niet: ze was me elke keer te slim af. Juda huppelde af en toe blij mee met haar het struikgewas in, maar hij is een moederskindje die om de minuut komt kijken waar ik ben en hangt zo ongeveer aan mijn schoenen vastgeplakt. Wel zo makkelijk, zo'n hond. Inmiddels waren we bijna een uur verder en ik zo'n beetje de wanhoop nabij. Izzy bek-af met d'r tong tot op de tenen in het struikgewas, maar komen… ho maar. En van haar te pakken te krijgen was no way geen sprake. Ik was het zat, ik was het wachten beu, vloekte inwendig alle kanten op en ik was stikongerust. Bovendien kwaad op mezelf dat ik het voor mijn ogen zag gebeuren en niet de dame tijdig aan de riem deed. Ten einde raad de sokken erin, Juda mee en hop de auto in, starten en rijden. Kijken wat er gebeurt, terwijl ik niet eens durfde te kijken met zweet uit allerlei openingen die ik niet had kunnen vermoeden. De boom heb ik op een haar na gemist toen ze pal voor de auto op kwam dagen en ik op de rem trapte.

Ze is een hond van de klok. Tien uur = bedtijd, ze vertrekt naar boven. Haar gesnurk klinkt door naar beneden. Diep tevreden met af en toe een diepe zucht en lieve geluidjes.

Ik zucht ook nog eens diep. Morgen kiezen we een ander pad!

Als ik héél goed had opgelet -nog meer dan anders, want met een Spanjool is het altijd opletten-, dan had ik niet zo lang hoeven wachten op de dame. Ik kon aan het loopje zien dat ze vanmiddag besloot geheel en al haar eigen ding te doen. Nu weet ik dat dat 'eigen ding' eigenlijk nooit langer duurt dan een drents kwartiertje. Ons kent ons. Zoiets. Vanmiddag echter nam ze me te grazen met dat 'eigen ding'. De struiken in en jawel, ik hoorde de jachtblaf. Kalm blijven en rustig doorlopen, ze komt me wel achterna. Dacht ik.

Nou, mooi niet dus. Izzy d'r jachtinstint werkte op volle toeren… ze had blijkbaar een konijn geroken die ze maar niet kon vangen (gelukkig). Doorlopen hielp niet, en haar proberen te vangen ook niet: ze was me elke keer te slim af. Juda huppelde af en toe blij mee met haar het struikgewas in, maar hij is een moederskindje die om de minuut komt kijken waar ik ben en hangt zo ongeveer aan mijn schoenen vastgeplakt. Wel zo makkelijk, zo'n hond. Inmiddels waren we bijna een uur verder en ik zo'n beetje de wanhoop nabij. Izzy bek-af met d'r tong tot op de tenen in het struikgewas, maar komen… ho maar. En van haar te pakken te krijgen was no way geen sprake. Ik was het zat, ik was het wachten beu, vloekte inwendig alle kanten op en ik was stikongerust. Bovendien kwaad op mezelf dat ik het voor mijn ogen zag gebeuren en niet de dame tijdig aan de riem deed. Ten einde raad de sokken erin, Juda mee en hop de auto in, starten en rijden. Kijken wat er gebeurt, terwijl ik niet eens durfde te kijken met zweet uit allerlei openingen die ik niet had kunnen vermoeden. De boom heb ik op een haar na gemist toen ze pal voor de auto op kwam dagen en ik op de rem trapte.

Ze is een hond van de klok. Tien uur = bedtijd, ze vertrekt naar boven. Haar gesnurk klinkt door naar beneden. Diep tevreden met af en toe een diepe zucht en lieve geluidjes.

Ik zucht ook nog eens diep. Morgen kiezen we een ander pad!

Thursday Challenge: EMPTY (House, Room, Playground, Glass, Container, Chair,…)

vroeg het bed uit
boterhammen smeren de thermoskan vullen
de telescoop de kijker de vogelgids pakken

dat doen we niet voor hem

we rennen niet naar het raam zoals voor een
langsvliegende havik we schrijven hun naam
niet in ons schrift

maar beginnen ze intussen wel mooi te missen
onze kibbelende mussen
 

Hans Krxfcse

uit: Mus – een uitgave van de Vogelbescherming

Thursday Challenge: GARDEN (Flower, Vegetable, Herb, Container, Window Box, Rock,…)

en een jong meesje… het kleine ding had het ook erg warm

bovendien ontdekte ik ook nog een winterkoninkje, ik vermoed dat hij/zij ergens achter de schutting woont

's Ochtends strooi ik wat vogelzaad op de schutting. Het is een ritueel geworden. En o wee als ik niet op tijd ben… dan maken ze me wel wakker!

"De avond was rustig en stil. Alles luisterde".

De boekendief – Markus Zusak